środa, 27 kwietnia 2005
czwartek, 21 kwietnia 2005
sobota, 16 kwietnia 2005
czwartek, 14 kwietnia 2005
Wszystko dobre‌
... co siÄ™ dobrze koĹ„czy. Z MonikÄ… wszystko jest ok. i to najwaĹźniejsze, odebraĹ‚em dziewczyny ze szpitala, pojechaliĹ›my do domu zostawiliĹ›my manele i pojechaliĹ›my na zakupy do kerfura. ĹaziliĹ›my, Ĺ‚aziliĹ›my, kupiĹ‚em sobie nowe sĹ‚uchawki, masa zakupĂłw do domu itd. Po 3,5 godzinie Ĺ‚aĹźenia (maleĹ„stwo spaĹ‚o jak suseĹ‚ek – Kaja jest rewelacyjna jeĹ›li chodzi o mobilność – moja rada dla przyszĹ‚ych matek koniecznie jeĹşdzicie w ciÄ…Ĺźy samochodem ze sportowym zawieszeniem po warszawskich jezdniach. JeĹ›li nie poronicie to dziecko bÄ™dzie doskonale znosić wszelkie trzÄ™sienia, i inne trudy podróşy) a wiec wychodzimy ze sklepu, podchodzimy zaĹ‚adowani do Twingolota. Naciskam guzik w pilocie - alarm pika ale drzwi siÄ™ nie otwierajÄ…. Jeszcze Raz i nic. I jeszcze raz i znĂłw nic. StojÄ™. Dziecko juĹź powinno jednak jechać do domu, caĹ‚y wĂłzek zakupĂłw. A samochodu nie daje rady otworzyć. Od razu wyjaĹ›niam, po ostatnim wĹ‚amaniu jedyny dziaĹ‚ajÄ…cy z kluczykiem zamek przestaĹ‚ dziaĹ‚ać, drzwi otwierane sÄ… centralnym zamkiem. Pukam go, wale bujam (Twingolota) i nic. Wiem ze musiaĹ‚a siÄ™ rozlutować jakaĹ› franca w centralce centralnego zamka – juĹź kiedyĹ› tak byĹ‚o. Nic nie pomaga. ZadzwoniĹ‚em do taty – akurat takĹźe byĹ‚ w kerfurze wiec zaĹ‚adowaliĹ›my siÄ™ do Bory Taty i pojechaliĹ›my do domu wyĹ‚adowaliĹ›my dziewczyny i zakupy. WziÄ…Ĺ‚em ze sobÄ… dwa brzeszczoty i dwa Ĺ›rubokrÄ™ty i jedziemy powrotem do kerfura. PrzyjechaliĹ›my i dobieramy siÄ™ do Twingo, kombinujemy na chama i dĹ‚ubiemy – nie daje rady otworzyć. Po godzinie szarpania ustaliliĹ›my ze skoczÄ™ do Castoramy
Po drut şeby kołek wyciągnąć. Byłem juş w połowie drogi – dzwoni tata i mówi: chodź, juş otworzyłem samochód†– do0bra, lecę powiedziałem. Wracam do samochodu – faktycznie otwarty. Tata mówi. Zobacz: wystarczy ze go tak puknąłem – zamyka drzwi i puka w zamek, od wstrząsu znowu cos w centralce zaskoczyło i znowu się zamknął! I znowu stoimy przy zamkniętym samochodzie. Mi to juş się chciało śmiać ale trzymam fason, od czasu do czasu tylko rzucając uwagi w stylu: Tato, następnym razem otwórz dach , to górą wejdziemy†itp. No więc znając juş remedium na nasz problem walimy\, tłuczemy w samochód bujamy go, ale franca znowu nie reaguje, po jakimś czasie znowu stwierdzamy ze jednak moşe skocze do tej Castoramy po ten drut. Lecę więc do Castoramy i szukam drutu, i znalazłem - ale szpule dwadzieścia metrów!. Kręciłem się po sklepie nie wiedząc co mam zrobić z tym drutem, ale znowu dzwoni Tata i mówi: Wracaj juş otworzyłem samochód. Ja na to: ale moşe jednak kupie ten drut : ) Tata: nie, chodź otworzyłem brzeszczotem, wiec lecę powrotem do kerfura i faktycznie samochód otwarty. Tata nauczył mnie jak otwierać Twingo brzeszczotem – rewelacyjna sprawa - po kilu próbach otwieram go w 2 sekundy! Podziękowałem tacie, poşegnaliśmy się i pojechał do domu. Wyciągnąłem tą cholerną centralkę i chyba przy tej operacji jakiś kabel się urwał po w ogóle samochód przestał dawać oznaki şycia. Bawiłem sie z tym gównem chyba z 3 godziny. W efekcie samochód ma odcięty zapłon. Stoję w kerfurze, zamki nie działają, samochód nie chce zapalić. Myślę sobie: dobra masz odcięcie zapłonu na benzynie, a na gazie? Przełączyłem na gaz i zapalił‌ łzy szczęścia spłynęły mi po policzkach (w przenośni oczywiście) ośmielony tym sukcesem zacząłem dalej gmerać przy centralce (kolejne 2 godziny) bez şadnego efektu. Nie da rady zamknąć samochodu. Trudno - waşne şeby dojechać na parking. Jadę wiec do domu i sobie myślę ze jednak ja to zawsze mam jakieś przygody. Jakiś taki pechowy jestem, no moşe nie pechowy, ale z przygodami :-) jak skończy mi się gaz to zawsze dokładnie wtedy zabraknie mi benzyny, po ostatnim razie gdy tak się stało woşę ze sobą kanisterek 5l z benzyną – wiec ten stres mam juş za sobą. Tylko ze dziś kiedy po drodze do domu trakcie zawracania na 3 pasmowej ulicy skończył mi się gaz niestety nie mogłem dolać benzyny bo zapłon był odcięty! Musiałem twingolota dopchać na stacje co nie było łatwe bo musiałem na 3 pasmowej ulicy radzymińskiej zawrócić na skrajny prawy pas a w tym miejscu samochody strasznie zapieprzają akurat na zakręcie. Śmierć miałem w oczach jak to robiłem (nie łatwo pcha się samochód na skręconych kołach) na pasie zwracającym zrobił się mały korek. Nikt mi nie pomógł. Tylko trąbili siury. Stacja była tuz tuş. Zatankowałem i pojechałem do domu. Ja twierdze ,ze Twingo jakie jest takie jest ale zawsze do domu mnie dowiezie. Dziś trochę mu pomogłem ;-).
Podsumujmy jest czwartek wieczór. Dwa razy zapalił się samochód, dziewczyny wyładowały w szpitalu, rozwalił się alarm i centralny zamek samochód stoi otwarty, skończyło się paliwo i ledwo dotarłem do domu. Nie mniej jednak dotarłem, wszyscy są zdrowi a za moment i tak kupujemy nowy samochód. Wszystko dobre co się dobrze kończy. Jutro piątek, musi się wydarzyć coś zajebiście pozytywnego bo z tego co wiem wszechświat dąşy do równowagi :-)
Po drut şeby kołek wyciągnąć. Byłem juş w połowie drogi – dzwoni tata i mówi: chodź, juş otworzyłem samochód†– do0bra, lecę powiedziałem. Wracam do samochodu – faktycznie otwarty. Tata mówi. Zobacz: wystarczy ze go tak puknąłem – zamyka drzwi i puka w zamek, od wstrząsu znowu cos w centralce zaskoczyło i znowu się zamknął! I znowu stoimy przy zamkniętym samochodzie. Mi to juş się chciało śmiać ale trzymam fason, od czasu do czasu tylko rzucając uwagi w stylu: Tato, następnym razem otwórz dach , to górą wejdziemy†itp. No więc znając juş remedium na nasz problem walimy\, tłuczemy w samochód bujamy go, ale franca znowu nie reaguje, po jakimś czasie znowu stwierdzamy ze jednak moşe skocze do tej Castoramy po ten drut. Lecę więc do Castoramy i szukam drutu, i znalazłem - ale szpule dwadzieścia metrów!. Kręciłem się po sklepie nie wiedząc co mam zrobić z tym drutem, ale znowu dzwoni Tata i mówi: Wracaj juş otworzyłem samochód. Ja na to: ale moşe jednak kupie ten drut : ) Tata: nie, chodź otworzyłem brzeszczotem, wiec lecę powrotem do kerfura i faktycznie samochód otwarty. Tata nauczył mnie jak otwierać Twingo brzeszczotem – rewelacyjna sprawa - po kilu próbach otwieram go w 2 sekundy! Podziękowałem tacie, poşegnaliśmy się i pojechał do domu. Wyciągnąłem tą cholerną centralkę i chyba przy tej operacji jakiś kabel się urwał po w ogóle samochód przestał dawać oznaki şycia. Bawiłem sie z tym gównem chyba z 3 godziny. W efekcie samochód ma odcięty zapłon. Stoję w kerfurze, zamki nie działają, samochód nie chce zapalić. Myślę sobie: dobra masz odcięcie zapłonu na benzynie, a na gazie? Przełączyłem na gaz i zapalił‌ łzy szczęścia spłynęły mi po policzkach (w przenośni oczywiście) ośmielony tym sukcesem zacząłem dalej gmerać przy centralce (kolejne 2 godziny) bez şadnego efektu. Nie da rady zamknąć samochodu. Trudno - waşne şeby dojechać na parking. Jadę wiec do domu i sobie myślę ze jednak ja to zawsze mam jakieś przygody. Jakiś taki pechowy jestem, no moşe nie pechowy, ale z przygodami :-) jak skończy mi się gaz to zawsze dokładnie wtedy zabraknie mi benzyny, po ostatnim razie gdy tak się stało woşę ze sobą kanisterek 5l z benzyną – wiec ten stres mam juş za sobą. Tylko ze dziś kiedy po drodze do domu trakcie zawracania na 3 pasmowej ulicy skończył mi się gaz niestety nie mogłem dolać benzyny bo zapłon był odcięty! Musiałem twingolota dopchać na stacje co nie było łatwe bo musiałem na 3 pasmowej ulicy radzymińskiej zawrócić na skrajny prawy pas a w tym miejscu samochody strasznie zapieprzają akurat na zakręcie. Śmierć miałem w oczach jak to robiłem (nie łatwo pcha się samochód na skręconych kołach) na pasie zwracającym zrobił się mały korek. Nikt mi nie pomógł. Tylko trąbili siury. Stacja była tuz tuş. Zatankowałem i pojechałem do domu. Ja twierdze ,ze Twingo jakie jest takie jest ale zawsze do domu mnie dowiezie. Dziś trochę mu pomogłem ;-).
Podsumujmy jest czwartek wieczór. Dwa razy zapalił się samochód, dziewczyny wyładowały w szpitalu, rozwalił się alarm i centralny zamek samochód stoi otwarty, skończyło się paliwo i ledwo dotarłem do domu. Nie mniej jednak dotarłem, wszyscy są zdrowi a za moment i tak kupujemy nowy samochód. Wszystko dobre co się dobrze kończy. Jutro piątek, musi się wydarzyć coś zajebiście pozytywnego bo z tego co wiem wszechświat dąşy do równowagi :-)
No i tak...
Ten tydzień jest wyjątkowo cięşki... Zaczęło się od tego ze, gdy wracaliśmy z działki od rodziców po wybojach przez las akumulator wyskoczył z leşa i dotknął maski... Samochód zgasł a spod maski zaczął wydzielać się biały dym. Na lakierze w masce wypaliła się okropna dziura wielkości kurzego jaja... Cudownie... Tuz przed sprzedaşą samochodu... Trzeba będzie lakierować maskę. We wtorek pojechaliśmy do neonatologa na kontrole Kai, pani lekarz zbadała Kajkę i powiedziała, ze wszystko jest git, potem był logopeda, który takşe powiedział ze wszytko Ok, kazał szeroko pieluchować i do następnej wizyty. Problemy zaczęły się, gdy Monika chciała zapisać się do ginekologa w związku z gojeniem się po porodzie... Nie było wolnych miejsc akurat wiec chcieliśmy dodzwonić się do lekarza Moniki, która prowadziła ja przez cala ciąşe i odbieralna poród. Niestety telefon nie odpowiadał, zarządziłem wiec ze jedziemy na karowa, poniewaş podejrzewaliśmy (Monika), ze nie została przy porodzie dokładnie wyczyszczona, hmmm ja dokładnie widziałem jak wyciągali cale łoşysko, ale lekarzem nie jestem... Pojechaliśmy do szpitala, tam lekarz ginekolog stwierdzili, ze sa resztki błon płodowych... Było juz późno wiec pojechaliśmy do domu şeby nocy nie spędzać w szpitalu. Następnego dnia wziąłem dzień wolny na şądanie i rano z powrotem pojechaliśmy do szpitala z nastawieniem, ze będzie zabieg, ja w tym czasię miałem siędzieć w domu z Kają, ale okazało się na badaniu USG ze nie ma resztek błon, a to, co jest to normalne przy gojeniu się skrzepy, (czyli moja wersja), enyłej, dziewczyny zostały na noc w szpitalu na obserwacje i mam nadzieje ze dziś je zabiorę do domu. W miedzy czasię, gdy kursowałem tam i z powrotem miedzy domem a szpitalem po pampersy i inne potrzebne gadşety na wybojach znowu mi wyskoczył akumulator i zrobił zwarcie na masce w tym samym miejscu... Teraz było mniej ciekawie... Maska zaczęła się palić na zawiasach a miejscu zwarcia wytopiła się dziura...Szit happens maska i tak była do lakierowania, teraz jeszcze jest do szpachlowania... Mam nadzieje ze jednak Monika nie będzie miała zabiegu i spokojnie wrócimy dziś do domu. Przy okazji pobytu w szpitalu okazało się ze Kaja przeszła z wagi piórkowej do muszej osiągając na skali 4 kilogramy:)
sobota, 9 kwietnia 2005
piątek, 8 kwietnia 2005
środa, 6 kwietnia 2005
sobota, 2 kwietnia 2005
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)